Prawo jazdy kategorii B to tylko jeden z wielu rodzajów uprawnień, jakie można zdobyć w Polsce. Inne kategorie są potrzebne m.in. do prowadzenia motocykli, ciężarówek, autobusów, ciągników rolniczych czy zestawów pojazdów z przyczepą. Poszczególne uprawnienia różnią się zakresem, wymaganym wiekiem kierowcy oraz warunkami ich uzyskania. Sprawdź, jakie są kategorie prawa jazdy w Polsce, czym się od siebie różnią i jakimi pojazdami możesz kierować po zdobyciu każdej z nich.
Jakie są kategorie prawa jazdy w Polsce?
W Polsce obowiązuje 16 kategorii prawa jazdy: AM, A1, A2, A, B1, B, B+E, C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E oraz T. Każda z nich określa, jakimi pojazdami może kierować osoba posiadająca dane uprawnienie. Podział uwzględnia przede wszystkim:
- rodzaj pojazdu,
- jego dopuszczalną masę całkowitą (DMC),
- moc i pojemność silnika,
- liczbę przewożonych osób,
- możliwość ciągnięcia przyczepy.
Najprościej można podzielić kategorie prawa jazdy na kilka grup. AM, A1, A2 i A dotyczą przede wszystkim motorowerów i motocykli. B1 i B obejmują czterokołowce oraz przede wszystkim samochody osobowe i inne pojazdy samochodowe spełniające określone wymagania. Kategorie C1 i C pozwalają prowadzić cięższe pojazdy, natomiast D1 i D dotyczą autobusów.
Kategorie zawierające oznaczenie „+E” rozszerzają odpowiednie uprawnienia o możliwość kierowania określonymi zestawami pojazdów z przyczepą. Osobną kategorią jest T, przeznaczona przede wszystkim dla osób kierujących ciągnikami rolniczymi i pojazdami wolnobieżnymi.
Co istotne, zakres poszczególnych kategorii może się częściowo pokrywać. Przykładowo posiadacz prawa jazdy kategorii A1 może również kierować pojazdami objętymi kategorią AM. Z kolei prawo jazdy kategorii B daje w Polsce znacznie więcej możliwości niż tylko prowadzenie typowego samochodu osobowego – po spełnieniu ustawowych warunków pozwala m.in. kierować określonym motocyklem o pojemności do 125 cm³. Dlatego przy wyborze odpowiedniej kategorii należy sprawdzić jej pełny zakres, a nie kierować się wyłącznie potocznym określeniem pojazdu.
| Kategoria | Jakie pojazdy? | Minimalny wiek |
| AM | motorower, czterokołowiec lekki | 14 lat |
| A1 | motocykl do 125 cm³ i 11 kW, spełniający wymagania dotyczące stosunku mocy do masy; motocykl trójkołowy do 15 kW; pojazdy kat. AM | 16 lat |
| A2 | motocykl o mocy do 35 kW, spełniający dodatkowe wymagania dotyczące mocy i masy; motocykl trójkołowy do 15 kW; pojazdy kat. AM | 18 lat |
| A | motocykle; pojazdy kat. AM | 20 lat po min. 2 latach posiadania A2 lub 24 lata bez wymaganej historii A2 |
| B1 | czterokołowiec; pojazdy kat. AM | 16 lat |
| B | przede wszystkim pojazdy samochodowe o DMC do 3,5 t, z wyjątkiem autobusu i motocykla; określone zestawy z przyczepą; pojazdy kat. AM | 17 lat |
| B+E | pojazd objęty kat. B wraz z przyczepą; DMC przyczepy nie może przekraczać 3,5 t | 18 lat |
| C1 | pojazd samochodowy o DMC powyżej 3,5 t i do 7,5 t, z wyjątkiem autobusu; zestaw z przyczepą lekką; pojazdy kat. AM | 18 lat |
| C1+E | zestaw z pojazdem kat. C1 i przyczepą, którego łączne DMC nie przekracza 12 t | 18 lat |
| C | pojazd samochodowy o DMC powyżej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu; zestaw z przyczepą lekką; pojazdy kat. AM | 21 lat* |
| C+E | pojazd objęty kat. C wraz z przyczepą lub przyczepami | 21 lat* |
| D1 | autobus do 17 osób łącznie z kierowcą i o długości do 8 m; zestaw z przyczepą lekką; pojazdy kat. AM | 21 lat* |
| D1+E | autobus objęty kat. D1 wraz z przyczepą | 21 lat* |
| D | autobus; autobus z przyczepą lekką; pojazdy kat. AM | 24 lata* |
| D+E | autobus objęty kat. D wraz z przyczepą | 24 lata* |
| T | ciągnik rolniczy, pojazd wolnobieżny oraz odpowiednie zestawy tych pojazdów z przyczepą lub przyczepami; pojazdy kat. AM | 16 lat |
W tabeli wskazano podstawowe progi wieku. W przypadku niektórych kategorii C i D przepisy przewidują wyjątki pozwalające uzyskać lub wykorzystywać określone uprawnienia wcześniej, m.in. w związku z kwalifikacjami wymaganymi od kierowców wykonujących przewóz drogowy. Dlatego osoby planujące pracę jako kierowca ciężarówki lub autobusu powinny sprawdzić nie tylko wymagania dotyczące samej kategorii i kwalifikacji zawodowych. Istotne są również badania na prawo jazdy, w tym wymagane w określonych przypadkach badania lekarskie i psychologiczne, które pozwalają ocenić, czy nie ma przeciwwskazań do kierowania pojazdami.
Warto również zwrócić uwagę na kategorię B, ponieważ przepisy obowiązujące w 2026 r. umożliwiają uzyskanie jej już po ukończeniu 17 lat, ale młody kierowca podlega dodatkowym ograniczeniom przewidzianym w przepisach. Nie należy więc opierać się na starszych zestawieniach, w których jako minimalny wiek dla kategorii B wskazywane jest wyłącznie 18 lat.
Podane w tabeli określenia pojazdów są celowo uproszczone. W praktyce o tym, jaka kategoria prawa jazdy jest potrzebna, mogą decydować konkretne parametry pojazdu lub całego zespołu pojazdów, takie jak DMC, rodzaj przyczepy, liczba miejsc czy – w przypadku motocykli – pojemność i moc silnika oraz stosunek mocy do masy. Przykładowo samo stwierdzenie, że kierowca chce prowadzić „busa”, „kampera”, „quada” czy samochód z lawetą, nie zawsze wystarczy do jednoznacznego określenia wymaganej kategorii prawa jazdy.
Kategorie prawa jazdy na motor – AM, A1, A2 i A
Motocykliści mają do dyspozycji cztery podstawowe kategorie prawa jazdy:
- AM,
- A1,
- A2,
- A.
Tworzą one swego rodzaju drabinkę uprawnień – wraz z kolejnymi kategoriami rosną możliwości dotyczące rodzaju, pojemności i mocy pojazdu. Nie oznacza to jednak, że każdy motocyklista musi przechodzić kolejno przez wszystkie poziomy. W zależności od wieku i spełnienia określonych wymagań można rozpocząć od kategorii odpowiadającej konkretnym potrzebom.
Kategoria AM – co można prowadzić?
Kategoria AM jest pierwszym poziomem uprawnień dostępnym dla młodych kierowców. Można ją uzyskać już po ukończeniu 14 lat. W przypadku osoby, która nie ukończyła 18. roku życia, do rozpoczęcia szkolenia wymagana jest pisemna zgoda rodzica lub opiekuna.
Prawo jazdy AM uprawnia przede wszystkim do kierowania motorowerem, czyli pojazdem dwu- lub trójkołowym, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h. W przypadku silnika spalinowego jego pojemność skokowa nie może przekraczać 50 cm³. Do tej grupy należą chociażby popularne skutery o pojemności 50 cm³ spełniające wymagania definicji motoroweru.
Drugą ważną grupą są czterokołowce lekkie. Ich konstrukcja również ogranicza prędkość do 45 km/h, a masa własna nie może przekraczać ustawowego limitu. W praktyce może to być niewielki lekki quad lub odpowiednio homologowany mikrosamochód. Najważniejsza jest jednak klasyfikacja konkretnego pojazdu – nie każdy quad czy niewielkie auto można prowadzić na kategorię AM.
Kategoria A1 – jakie daje uprawnienia?
Kolejnym stopniem jest kategoria A1, którą można uzyskać od 16. roku życia. Daje ona możliwość prowadzenia znacznie mocniejszych jednośladów niż AM, ale nadal obowiązują konkretne ograniczenia techniczne.
Najważniejszym z nich jest pojemność skokowa silnika motocykla – maksymalnie 125 cm³ – oraz moc nieprzekraczająca 11 kW. Jednocześnie stosunek mocy do masy własnej nie może być większy niż 0,1 kW/kg.
Uwaga! Wszystkie te wymagania muszą być spełnione jednocześnie. Sam fakt, że motocykl ma silnik o pojemności 125 cm³, nie oznacza więc automatycznie, że można nim kierować na A1.
Kategoria A1 pozwala również prowadzić motocykle trójkołowe o mocy nieprzekraczającej 15 kW, a ponadto wszystkie pojazdy objęte kategorią AM. Jest to zatem rozwiązanie przede wszystkim dla młodych osób, które chcą przesiąść się z motoroweru na pełnoprawny, ale stosunkowo lekki motocykl.
Kategoria A2 – dla jakich motocykli?
Prawo jazdy A2 można uzyskać od 18. roku życia. Kategoria ta usuwa ograniczenie pojemności silnika charakterystyczne dla A1, ale nadal limituje moc motocykla. Nie może ona przekraczać 35 kW, a stosunek mocy do masy własnej – 0,2 kW/kg.
Przepisy wprowadzają również dodatkowe zabezpieczenie dotyczące motocykli, których moc została ograniczona. Pojazd mieszczący się w limicie A2 nie może powstać w wyniku modyfikacji motocykla, którego pierwotna moc przekracza dwukrotność mocy tego motocykla.
Podstawowa różnica między A1 a A2 dotyczy więc możliwości wyboru motocykla. A1 ogranicza kierowcę m.in. do 125 cm³ i 11 kW, natomiast A2 pozwala korzystać z motocykli o mocy do 35 kW i nie ustanawia analogicznego limitu pojemności skokowej. Posiadacz A2 może również kierować pojazdami objętymi kategorią AM.
Kategoria A – jakie motocykle można prowadzić?
Kategoria A zapewnia najszersze uprawnienia motocyklowe. Pozwala prowadzić motocykle bez ograniczeń pojemności skokowej i mocy charakterystycznych dla A1 oraz A2. Obejmuje również pojazdy kategorii AM.
Wiek wymagany do uzyskania kategorii A zależy od wybranej ścieżki. Osoba, która od co najmniej dwóch lat posiada kategorię A2, może przystąpić do uzyskania kategorii A po ukończeniu 20 lat. Jeżeli kierowca nie posiada wymaganego dwuletniego stażu z A2, podstawowy minimalny wiek wynosi 24 lata.
Oznacza to, że osoba zainteresowana mocniejszymi motocyklami może rozpocząć od A2 w wieku 18 lat, zdobywać doświadczenie przez dwa lata, a następnie rozszerzyć uprawnienia do kategorii A. Alternatywą jest przystąpienie do kategorii A bez wcześniejszego A2 po osiągnięciu wymaganego wieku.
Kategorie B1, B i B+E – samochody osobowe i przyczepy
Kategorie B1, B oraz B+E dotyczą znacznie szerszej grupy pojazdów, niż mogłoby sugerować potoczne określenie „prawo jazdy na samochód”. Szczególnie kategoria B daje uprawnienia nie tylko do prowadzenia typowego auta osobowego, ale również innych pojazdów mieszczących się w ustawowych limitach, określonych zestawów z przyczepą, a na terytorium Polski także m.in. ciągników rolniczych.
Kategoria B1 – czym można jeździć?
Kategorię B1 można uzyskać od 16. roku życia. Uprawnia ona do prowadzenia czterokołowca, a także pojazdów objętych kategorią AM.
Czterokołowiec jest odrębnym rodzajem pojazdu określonym w przepisach. W praktyce może nim być np. odpowiednio homologowany quad albo mikrosamochód. Dlatego kategorii B1 nie należy przedstawiać jako zwykłego „prawa jazdy na samochód dla 16-latka”. To, że dany pojazd wyglądem przypomina niewielkie auto osobowe, nie przesądza jeszcze, że można prowadzić go z kategorią B1. Decydują jego parametry oraz klasyfikacja wynikająca z dokumentów.
Różnica między B1 a B jest zasadnicza. B1 dotyczy czterokołowców, podczas gdy kategoria B pozwala prowadzić znacznie szerszą grupę pojazdów samochodowych, w tym przede wszystkim typowe samochody osobowe.
Prawo jazdy kategorii B – jakie daje uprawnienia?
Podstawowym uprawnieniem jest możliwość prowadzenia pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) nieprzekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu i motocykla. Limit odnosi się do DMC wpisanej w dokumentach pojazdu, a nie do jego aktualnej masy w chwili kontroli.
Oznacza to, że kategoria B może wystarczyć nie tylko do samochodu osobowego, lecz także np. do wielu samochodów dostawczych czy kamperów, o ile konkretny pojazd mieści się w granicach przewidzianych dla tej kategorii.
Prawo jazdy B umożliwia również ciągnięcie przyczepy lekkiej, czyli takiej, której DMC nie przekracza 750 kg. Możliwe jest także prowadzenie zestawu z przyczepą inną niż lekka, jeżeli łączna DMC całego zespołu pojazdów nie przekracza 3,5 t. W przypadku cięższych zestawów trzeba natomiast sprawdzić, czy wystarczy rozszerzenie z kodem 96, czy konieczna będzie kategoria B+E.
Zakres kategorii B jest szerszy również z innych powodów. Na terytorium Polski jej posiadacz może prowadzić ciągnik rolniczy oraz pojazd wolnobieżny. Kategoria ta obejmuje ponadto pojazdy kategorii AM, a po spełnieniu dodatkowego warunku dotyczącego stażu – także określone motocykle o pojemności do 125 cm³.
Kategoria B a motocykl 125 cm³
Posiadacz kategorii B nie zawsze musi zdobywać A1, aby przesiąść się na niewielki motocykl. Jeżeli ma prawo jazdy B od co najmniej 3 lat, może na terytorium Polski kierować motocyklem, którego pojemność skokowa nie przekracza 125 cm³, moc wynosi maksymalnie 11 kW, a stosunek mocy do masy własnej nie przekracza 0,1 kW/kg.
Ważne jest spełnienie wszystkich tych kryteriów. Popularne określenie „motocykl 125 na kategorię B” jest więc pewnym uproszczeniem – sama pojemność silnika nie wystarcza. Trzeba zweryfikować również moc i stosunek mocy do masy konkretnego motocykla.
Kiedy potrzebna jest kategoria B+E?
Kategoria B+E staje się przydatna przede wszystkim wtedy, gdy kierowca zamierza ciągnąć większą przyczepę i zestaw wykracza poza możliwości zwykłej kategorii B. Może dotyczyć to np. dużej przyczepy kempingowej, lawety z samochodem czy cięższej przyczepy transportowej.
Warto rozróżnić trzy warianty. Zwykła kategoria B pozwala prowadzić m.in. zestaw z przyczepą lekką, a także zestaw z cięższą przyczepą, jeśli jego łączna DMC nie przekracza 3,5 t. Kod 96, potocznie określany jako B96, pozwala zwiększyć dopuszczalną DMC zestawu do 4,25 t. Nie jest przy tym osobną kategorią prawa jazdy, lecz dodatkowym uprawnieniem potwierdzonym wpisem przy kategorii B.
B+E daje jeszcze większe możliwości. Pozwala kierować zespołem złożonym z pojazdu objętego kategorią B i przyczepy, której DMC może wynosić do 3,5 t. Przed wyruszeniem w trasę trzeba jednak sprawdzić nie tylko posiadaną kategorię prawa jazdy, lecz także ograniczenia techniczne samochodu i przyczepy wynikające z ich dokumentów. Warto również pamiętać o kwestiach formalnych związanych z użytkowaniem pojazdów, takich jak polisa OC. W przypadku przyczepy obowiązek ubezpieczeniowy należy rozpatrywać odrębnie od OC samochodu, który ją ciągnie.
Kategorie C1, C, C1+E i C+E – prawo jazdy na ciężarówki
Kategorie z grupy C są przeznaczone dla kierowców pojazdów cięższych niż te, które można standardowo prowadzić na kategorię B. C1 obejmuje pojazdy o ograniczonej DMC, natomiast C zapewnia szerszy zakres uprawnień. Oznaczenie „+E” jest potrzebne w przypadku odpowiednich zestawów z cięższymi przyczepami.
Kategoria C1
Prawo jazdy C1 pozwala prowadzić pojazd samochodowy o DMC powyżej 3,5 t, ale nieprzekraczającej 7,5 t, z wyjątkiem autobusu. Może to być np. średniej wielkości samochód ciężarowy, większy samochód dostawczy lub kamper, którego DMC przekracza limit kategorii B, ale mieści się w granicy 7,5 t.
Do takiego pojazdu można również dołączyć przyczepę lekką, czyli o DMC do 750 kg. C1 stanowi więc rozwiązanie pośrednie pomiędzy kategoriami B i C.
Kategoria C
Kategoria C pozwala prowadzić pojazdy samochodowe o DMC przekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusów. Nie obowiązuje tutaj górny limit 7,5 t charakterystyczny dla C1. Jest to zatem podstawowa kategoria kojarzona z prowadzeniem pełnowymiarowych samochodów ciężarowych.
Posiadacz C może również prowadzić taki pojazd z przyczepą lekką o DMC do 750 kg. Jeśli przyczepa przekracza ten limit, potrzebne może być rozszerzenie uprawnień do C+E.
Trzeba jednocześnie pamiętać, że kategoria C nie daje automatycznie prawa do prowadzenia autobusu. Pojazdy przeznaczone konstrukcyjnie do przewozu większej liczby osób zostały objęte odrębnymi kategoriami z grupy D.
C1+E i C+E – kiedy potrzebne są dodatkowe uprawnienia?
Kategorie C1+E oraz C+E dotyczą kierowania odpowiednimi zestawami pojazdów z przyczepami, które wykraczają poza możliwości podstawowych C1 lub C.
W przypadku C1+E można prowadzić m.in. zespół składający się z pojazdu kategorii C1 oraz przyczepy, której DMC przekracza 750 kg, pod warunkiem że DMC całego zespołu nie przekracza 12 t. Uprawnienie obejmuje również określone w ustawie zestawy z pojazdem kategorii B i cięższą przyczepą, również z zachowaniem limitu 12 t.
C+E jest natomiast kluczową kategorią dla kierowców dużych zestawów ciężarowych. Umożliwia kierowanie pojazdem objętym kategorią C wraz z przyczepą. Jest to uprawnienie potrzebne m.in. do prowadzenia wielu zestawów wykorzystywanych w drogowym transporcie towarów.
Kategorie D1, D, D1+E i D+E – prawo jazdy na autobus
Kategorie z grupy D dotyczą pojazdów przeznaczonych do przewozu większej liczby osób. Podstawowy podział obejmuje D1, przeznaczoną dla mniejszych autobusów, oraz D, zapewniającą szersze uprawnienia. Kategorie D1+E i D+E pozwalają dodatkowo prowadzić odpowiednie autobusy z przyczepami.
Kategoria D1
Prawo jazdy D1 uprawnia do kierowania autobusem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 17 osób łącznie z kierowcą. Jednocześnie długość takiego pojazdu nie może przekraczać 8 metrów.
D1 można więc traktować jako kategorię przeznaczoną dla mniejszych autobusów. Dopuszczalne jest również ciągnięcie przyczepy lekkiej o DMC do 750 kg.
Najważniejsza różnica między D1 a D sprowadza się do ograniczeń pojazdu. W przypadku D1 obowiązuje limit liczby przewożonych osób oraz długości autobusu. Kategoria D nie ma tych ograniczeń charakterystycznych dla D1.
Kategoria D
Kategoria D daje możliwość prowadzenia autobusów bez limitu 17 osób i 8 metrów przewidzianego dla D1. Jest więc podstawowym uprawnieniem dla kierowców większych autobusów, w tym pojazdów wykorzystywanych w komunikacji miejskiej, przewozach międzymiastowych czy turystycznych.
Na samej kategorii D autobus może być połączony z przyczepą lekką. Jeżeli kierowca ma prowadzić autobus z przyczepą wykraczającą poza ten zakres, potrzebna jest kategoria D+E.
D1+E i D+E – co oznacza „+E” przy prawie jazdy na autobus?
D1+E umożliwia kierowanie zespołem składającym się z pojazdu objętego kategorią D1 oraz przyczepy. Analogicznie D+E rozszerza uprawnienia kategorii D i pozwala prowadzić autobus wraz z przyczepą.
Tak jak w przypadku kategorii C, samo posiadanie odpowiedniej kategorii prawa jazdy należy odróżnić od kwalifikacji wymaganych do zawodowego przewozu osób. Osoba chcąca pracować jako kierowca autobusu musi spełniać wymagania przewidziane dla wykonywania takiego transportu. Prawo jazdy potwierdza możliwość prowadzenia określonego rodzaju pojazdu, natomiast wykonywanie przewozu zawodowego podlega dodatkowym regulacjom.
Kategoria T – jakie daje uprawnienia?
Prawo jazdy kategorii T kojarzy się przede wszystkim z ciągnikami rolniczymi, ale zakres tego uprawnienia jest szerszy. Kategorię można uzyskać już od 16. roku życia, dlatego ma szczególne znaczenie dla młodych osób pracujących lub pomagających w gospodarstwach rolnych.
Posiadacz kategorii T może kierować ciągnikiem rolniczym oraz pojazdem wolnobieżnym. Co ważne, uprawnienia obejmują również zespoły złożone z ciągnika rolniczego lub pojazdu wolnobieżnego oraz przyczepy albo przyczep. Właśnie możliwość prowadzenia takich zestawów stanowi jedną z istotnych różnic między kategorią T a niektórymi uprawnieniami wynikającymi z kategorii B.
Kategoria T obejmuje ponadto pojazdy kategorii AM, a więc m.in. motorowery i czterokołowce lekkie spełniające wymagania przewidziane w przepisach.
Czy jedna kategoria prawa jazdy może dawać uprawnienia do innych pojazdów?
Posiadanie jednej kategorii prawa jazdy może jednocześnie uprawniać do kierowania innymi rodzajami pojazdów, dlatego nie zawsze trzeba zdobywać osobne uprawnienia dla każdej grupy. Zakres prawa jazdy wynika z przepisów i bywa szerszy, niż sugeruje sama nazwa kategorii. Dobrym przykładem są kategorie motocyklowe A1, A2 i A – każda z nich obejmuje również pojazdy, którymi można kierować na kategorię AM, czyli m.in. motorowery i czterokołowce lekkie.
Podobna zasada dotyczy kategorii B. Osoba, która posiada ją od co najmniej 3 lat, może na terytorium Polski prowadzić określone motocykle o pojemności do 125 cm³, pod warunkiem że ich moc nie przekracza 11 kW, a stosunek mocy do masy własnej wynosi maksymalnie 0,1 kW/kg. Oznacza to, że w takim przypadku nie trzeba dodatkowo zdobywać kategorii A1. Uprawnienie to obowiązuje jednak po spełnieniu wszystkich ustawowych warunków, dlatego sama pojemność 125 cm³ nie przesądza jeszczeB+E o możliwości prowadzenia konkretnego motocykla.
Kategoria B daje również prawo do prowadzenia ciągnika rolniczego i pojazdu wolnobieżnego na terytorium Polski. Trzeba jednak uważać na zestawy z przyczepami, ponieważ zakres kategorii B nie jest pod tym względem tak szeroki jak w przypadku kategorii T. Jeśli kierowca zamierza regularnie poruszać się ciągnikiem z jedną lub kilkoma przyczepami, powinien sprawdzić, czy jego aktualne uprawnienia są wystarczające.
Także wyższe kategorie mogą obejmować pojazdy z niższych grup. Przykładowo kategorie C1, C, D1 i D obejmują również pojazdy kategorii AM. W praktyce oznacza to, że kierowca posiadający prawo jazdy na samochód ciężarowy lub autobus nie musi osobno uzyskiwać kategorii AM tylko po to, aby móc prowadzić motorower.
Osobną kwestią są kategorie oznaczone symbolem „+E”. Rozszerzają one zakres podstawowej kategorii o możliwość prowadzenia odpowiednich zestawów z przyczepą. Przykładowo B+E dotyczy zestawu z pojazdem kategorii B, C+E pozwala prowadzić pojazd kategorii C z przyczepą, a D+E – autobus z przyczepą. Zakres poszczególnych uprawnień nie jest jednak identyczny, dlatego przed jazdą trzeba sprawdzić m.in. DMC pojazdu, przyczepy i całego zestawu.